Η παρούσα κατάσταση του εκπαιδευτικού συστήματος της Ελλάδας

Το εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδας, μπορεί να πει κανείς ότι πάσχει από διαχρονικά προβλήματα, παρά τα όποια θετικά στοιχεία που έχει. Στην ουσία ο κορμός του συστήματος παραμένει ο ίδιος εδώ και δεκαετίες, και οι όποιες τροποποιήσεις έχουν γίνει από τις κυβερνήσεις δεν έχουν φέρει ουσιαστικές αλλαγές στο χάρτη της παιδείας.

Οι τομείς που επιδέχονται βελτίωσης είναι πάρα πολλοί ώστε να τους αναφέρουμε όλους, ενώ οι διαφωνίες και διαφορετικές απόψεις σχετικά με εκπαιδευτικά θέματα είναι επίσης τόσο πολλές, που είναι αδύνατον να μείνουν όλοι ευχαριστημένοι. Το μόνο σίγουρο είναι ότι τα προβλήματα της παιδείας έγιναν περισσότερο αισθητά τα τελευταία χρόνια της κρίσης, με τη συρρίκνωση του εισοδήματος και τις περικοπές να επηρεάζουν αρνητικά μαθητές, φοιτητές, εκπαιδευτικούς και εκπαιδευτικά ιδρύματα.

Δευτεροβαθμια εκπαιδευση:

Το άγχος και η πίεση που βιώνουν οι μαθητές στα σχολεία κατά τη διάρκεια της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο Γυμνάσιο και το Λύκειο, είναι σίγουρα ένα σημαντικό θέμα που χρήζει εξορθολογισμού. Στην ευαίσθητη και τρυφερή ηλικία της εφηβείας, οι μαθητές καλούνται να εργαστούν σκληρά, προκειμένου να αποκατασταθούν επαγγελματικά και να έχουν ένα καλύτερο μέλλον, σε μία χώρα με αβέβαιες προοπτικές.

Η ύλη είναι μεγάλη, τα μαθήματα πολλά και απαιτητικά, με αποτέλεσμα οι περισσότεροι μαθητές να χρειάζονται και έξτρα μαθήματα διδασκαλίας με φροντιστήρια ή ιδιαίτερα μαθήματα. Επιπλέον οικονομική πίεση λοιπόν, λιγότερος ελεύθερος χρόνος και περισσότερη κούραση. Δεν είναι τυχαίο ότι οι Έλληνες μαθητές είναι από τους πιο σκληρά εργαζόμενους σε όλη την Ευρώπη!

Φυσικά το αποκορύφωμα είναι οι Πανελλήνιες εξετάσεις, οι οποίες κάνουν τους μαθητές να νιώθουν ότι κρίνεται ολόκληρο το μέλλον τους και η επαγγελματική τους σταδιοδρομία. Οι Πανελλήνιες απαιτούν συνεχές διάβασμα και πολύ κόπο, ειδικά για σχολές με υψηλές βάσεις, όπως η νομική και η ιατρική, και υποβάλουν τους διαγωνιζόμενους σε μεγάλο στρες κατά κοινή ομολογία. Σε συνδυασμό με τον μικρό αριθμό θέσεων, είναι πολύ πιθανό κάποιος μαθητής να καταλήξει σε μία άλλη σχολή και να σπουδάσει κάτι διαφορετικό από αυτό που είχε ονειρευτεί.

Τριτοβαθμια εκπαιδευση:

Έπειτα, στην πανεπιστημιακή εκπαίδευση, υπάρχει η άποψη ότι δίνεται υπερβολική ελευθερία στους σπουδαστές, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται οι λεγόμενοι ‘αιώνιοι φοιτητές’ που μπορούν να φοιτούν για πάρα πολλά χρόνια σε σχολές. Επίσης, μεγάλο μέρος της κοινωνίας, των φοιτητών και των εκπαιδευτικών διαμαρτύρεται για φαινόμενα βίας και γενικά παράνομων πράξεων, που συμβαίνουν σχετικά συχνά μέσα στα πανεπιστήμια.

Ακόμα, αξίζει να σημειωθεί ότι υπάρχει διαφορά και ανισότητα ανάμεσα στην ιδιωτική και τη δημόσια εκπαίδευση. Η παιδεία είναι ένα δημόσιο αγαθό που όλοι θα έπρεπε να απολαμβάνουν με ίσους όρους. Παρόλο που υπάρχουν κάποια δημόσια σχολεία και πανεπιστήμια με πολύ καλό επίπεδο εκπαίδευσης, υπάρχουν και πολλά τα οποία υστερούν σε σχέση με τα ιδιωτικά, με αποτέλεσμα να καρπώνονται τα οφέλη μόνο όσοι έχουν την οικονομική δυνατότητα να πάνε στα ιδιωτικά.

Τα θέματα, οι λεπτομέρειες και τεχνικές δυσκολίες που προκύπτουν στην παιδεία είναι ατελείωτες. Είναι η επιλογή των μαθημάτων, τα ωράρια διδασκαλίας, το σύστημα αξιολόγησης, το σύστημα εισαγωγής στα πανεπιστήμια, το σύστημα προσλήψεων των εκπαιδευτικών, οι απολαβές τους, και ένα σωρό άλλα.

Σε κάθε περίπτωση, η παιδεία είναι η ραχοκοκαλιά της κάθε κοινωνίας, και το καλύτερο μέσο, μέσα από το οποίο αλλάζουν οι συνειδήσεις και οι κοινωνίες μεταμορφώνονται σε κάτι καλύτερο. Αυτός είναι και ο λόγος που θα έπρεπε να δίνεται η μέγιστη σημασία και βαρύτητα στη εξυγίανση της, με τρόπο που ευνοεί όλους τους ανθρώπους, και όχι μόνο κάποια ιδιοτελή συμφέροντα.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *